شهر دانش کویر

مرجع دانلود مقاله، پایان نامه و پروژه

 

 

 

پنج شنبه, 24 دی 1394 ساعت 17:52

تحقیق درباره بیماری مالیخولیا

نوشته شده توسط 
این مورد را ارزیابی کنید
(2 رای‌ها)

تحقیق درباره بیماری مالیخولیا

مالیخولیا

افسردگی، انزواطلبی، ترس از مرگ و گاهی آرزوی مُردن، بی‌خوابی شدید، وحشت از خیالات درونی، اضطراب بی‌دلیل، پندار و خیالات فاسد، خوابهای پریشان مثل خواب مردگان، خواب برزخ اموات، هزیان گفتن، ترس از تنهایی، گاهی خنده‌های بسیار و بی‌علت، گریه‌ی زیاد و بی‌علت، بعضی می‌پندارند كه تن آنها سفال است و می‌ترسند كه بشكند، بعضی خود را فراموش می‌كنند، بعضی می‌پندارند آدمی نیستند و صدای حیوانات در می‌آورند و...


این علامات، عمده‌ی نشانه‌های بیماری مغزی مالیخولیاست، بیماری روانی كه طب كلاسیك از شناسایی علت آن عاجز است، چه رسد كه مداوا كند و تنها كاری كه پزشكان كلاسیك در این زمینه انجام می‌دهند، تجویز داروهای مخدر بسیار قوی و زیانبار است كه آن بخش مغز را كه دچار اختلال شده، بی حس كرده و بیمار را در حالت خواب یا نیمه بیهوشی قرار دهند كه نه تنها سودی نخواهد داشت بلكه بیماری را تشدید كرده به بحران آن اضافه می‌كند.

و اما علت بیماری مالیخولیا:

در كتاب شریف تقویم الابران كه نسخه خطی آن در اختیار نگارنده است در مورد این بیماری چنین می‌نویسند «علت این بیماری ماده‌ی سوداوی است در مغز و یا بخار حاصل از سودای سوخته در معده می‌باشد كه به طرف مغز صعود می‌كند و اختلالات مختلفی ایجاد می‌كند. آن علت كه از صعود بخار معده به دماغ است به این علامات شناخته می‌شود:

اگر بیمار غذاهایی مثل عدس، بادنجان، ترشیجات، گوشت گاو، دوغ و ماست تُرش، پنیر كهنه، پیاز، سیر و غذاهای بادزا بخورد بعد حدود یك ساعت حالات مربوط به مالیخولیا روی می‌آورد، و دهان وی آبناك می‌شود و سوزش و درد و بادهای غلیظ (نفخ و آروغ ترش) در معده پدید می‌آید و گاهی درد به میان دو كتف سرایت می‌كند و...  در غیر این صورت ماده سوداوی در خود دماغ (مغز) موجود است، بدون دخالت معده». و در كتاب شریف قانون، شیخ بوعلی‌سینا (ره) نیز این علامات را به طور مفصل تحقیق كرده و به درمان آن می‌پردازد:

درمان مالیخولیا:

ابتدا بباید دانست كه سودای ایجاد كننده بیماری مالیخولیا، ماده‌ای است سرد و خشك كه از سوخته شدن مواد مختلف بدن ایجاد می‌شود و این فرایند سوخته شدن ماده، عمدتاً در كبد و گاهی در معده رُخ می‌دهد، و این ماده‌ی سوداوی مغز را سرد و خشك كرده و كارایی آن را مختل می‌كند و باعث تخیلات و انفعالات غیرعادی و دروغین شده و افعال مغز را مختل می‌كند.

و اما برای درمان این بیماری ابتدا باید با پرهیزات درست یعنی غذاها و رفتارهای سودازا، مانع تولد سودا در بدن شد و بعد آن به آماده كردن ماده‌ی سوداوی برای تخلیه شدن از بدن پرداخت (چرا كه این ماده غلیظ و سنگین بوده و بدون نرم شدن و پخته شدن، نمی‌تواند از بدن خارج شود) و دست آخر، تخلیه بدن از سودای سوخته.

 
بنابراین روند درمان این بیماری سه مرحله دارد:

مرحله‌ اول (پرهیزات از غذاها و رفتارهای سودا آفرین):

از خوردن این غذاها خودداری كنید: گوشت گاو و گوساله، عدس، بادنجان، سوسیس و كالباس و كنسرویجات و تنقلات و تمام اقلام كارخانه‌ای، قارچ، لبنیات ترش (ماست و دوغ)، پنیر كهنه، نمك و ادویه‌جات، قهوه و كاكائو، خیار و گوجه، عطر و ادكلن و بویهای شیمیایی، آب یخ، پیاز و سیر، حبوبات (به جز آب نخود كه مفید است)، سرخ كردنی، غذاهای فریز شده و از شب مانده، پُرخوری و كم خوری، ماكارونی، روغن نباتی جامد و مایع، ترشیجات مخصوصاً سركه و آبغوره، هندوانه، شیرینی‌جات مصنوعی، مواد مخدر.

پرهیز از رفتارهای سودا آفرین:

استعمال عطر و ادكلن شیمیایی، بویهای مواد شیمیایی مخصوصاً شوینده‌ها، لباسهای با رنگ تیره مخصوصاً سیاه، مراسم اموات و رفتن به قبرستان و هرچه كه بیمار را به یاد اموات و مرگ می‌اندازد، تنهایی (كه بسیار مُضر است)، تاریكی، فضای بسیار گرم یا بسیار سرد و خشك، عدم رعایت مسایل شرعی، عدم پایبند بودن به اخلاق و رفتار اسلامی، موسیقی تند مثل پاپ، رپ، جاز و ... ، هیجانات كاذب، صداهای بلند و ناهنجار، ناآرامی فكری، غم و غصه، خواب بعد از ظهر، خواب بلافاصله بعد از غذا خوردن (حداقل یك ساعت و نیم از غذا بگذرد).

در كنار پرهیزات، غذاها و رفتارهای ضد سودا را نیز باید بكار برد، در این مرحله عمده‌ی اعمال برای رساندن رطوبت به عضو بیمار و معتدل كردن آن از نظر سرما و گرمای عضو است، و تولید خونی صاف و سالم و معتدل كه حیات را دوباره به عضو بحران زده برگرداند، و این بخش مانند نسیم بهاری می‌باشد كه از دمیدن آن، بدن بیمار شكفته خواهد شد.

غذاهای مفید و ضد سودا:

روغن و كره گاو، پاچه و گوشت گوسفند خصوصاً بره، گردو، بادام، شیرعسل، خورشت قیمه و فسنجان و كرفس، آش آلو و زردآلو، كشمش تازه، انگور و خربزه، شربت سركه انگبین (عسل+ سركه طبیعی انگور+ آب)، شربت زعفران، انار شیرین، سیب شیرین، سبزی تره و ریحان، زیتون و روغن زیتون، روغن كنجد، آلو و آب آلوی خشك ( به صورت پخته یا خیسانده شده) با خاكشیر، گلاب، زعفران، ماهی تازه، تخم مرغ عسلی، كشكاب (كشك طبیعی را در آب بسابید تا حل شود، از آن هر روز با كمی شكر شیرین كرده بنوشید) مرغ محلی چاق، كبك، كبوتر چاق.

رفتارهای سودا زدا (ضد سودا):

عطرهای طبیعی گرم مثل عطر گل محمدی خالص (شیمیایی نباشد)، موسیقی آرام و شاد، رفتن به مسافرت مخصوصاً سفر زیارتی و مكان‌های سرسبز و با طراوت و دارای هوای معتدل و مرطوب مخصوصاً شمال كشور، وجود پوسترها و تابلوهای مناظر و گلهای زیبا در منزل، گل و گیاه طبیعی معطر در محل زندگی بیمار، لباسها و رنگهای شاد و روشن، استفاده از دستگاه بخور در منزل (كمی گلاب را در دستگاه بخور اضافه نمایید)، رفتن به میهمانی مورد علاقه و معاشرت با افراد محترم (كه بیمار بدانها احترام دارد) فضای آرام منزل، رعایت تمامی دستورات شرعی و انجام واجبات بیمار و اطرافیان و صدای تلاوت قرآن در منزل و توسط بیمار، با وضو بودن، آرام جویدن غذا، شروع غذا با نام خداوند، سحر خیزی، استنشاق از هوای آزاد در بین الطلوعین (بعد اذان صبح تا طلوع) حمام زیاد با آب خوشایند، سونای بخار.

برنامه‌ درمانی كلی مالیخولیا:

قبل شروع درمان، اگر بیمار دارای بیماریهای گوارشی، یبوست، و در خانمها بیماری عفونت رحم و كیست تخمدان، و اختلال در خون قاعدگی می‌باشد، باید ابتدا به درمان آنها بپردازد و بعد آن همزمان با شروع پرهیز و رژیم غذایی درست كه ذكر آن گذشت به معالجه‌ی خود با داروهای گیاهی بپردازد.

تذكر:

درمان كامل و قطعی این بیماری مخصوصاً اگر بیماری دیرپا و كهنه باشد، باید كه زیر نظر طبیب سنتی اسلامی مجرب انجام پذیرد، چرا كه تشخیص مزاج فرد و نوع سودای عامل بیماری، و پاكسازی بدن بیمار از خلط غالب، كاریست تخصصی. به همین سبب داروها و برنامه‌هایی كه به آن اشاره می‌شود، كلی بوده و با آنكه كامل نمی‌باشد اما در تمامی انواع مالیخولیا جزو اصول درمان آن بوده و اگر بیماری تازه شروع شده است، می‌تواند درمان قطعی آن باشد و لااقل از تشدید آن جلوگیری كرده و خطر را برطرف می‌كند.

اصول كلی درمان مالیخولیا (برای تمامی مزاجها و تمامی سنین):

اگر رگهای بیمار پُر باشد و طبیعت بیمار خونی (گرم) باشد، رگ مافن را باید فصد كرد، و در سایر موارد هم بهتر آنست كه این فصد انجام شود مگر اینكه بیمار بسیار ناتوان باشد، همچنین بجای فصد می‌توان از زالو درمانی پشت گوشها استفاده كرد.

داروی عمومی مالیخولیا:

1-
شربت اسطوخودوس لاواند شامی؛ به مقدار 200 گرم لاواند شامی كه نوعی از اسطوخودوس است، را با برابر حجم آن، آب سرد روی حرارت ملایم گذاشته، آرام بجوشانید (به مدت 10 دقیقه) بعد آن، دارو را در كیسه كتانی ریخته و تفاله را جدا كنید و آب صاف شده‌ی آن را دوباره آرام بجوشانید تا به قوام آید (غلیظ شود، بدین صورت كه اگر در اول 2 لیتر آب بكار برده‌اید، در آخر نیم لیتر بماند) و این شیره را با نصف خود عسل طبیعی و  عسل، سركه‌ی طبیعی انگور، خوب مخلوط كرده در ظرفی در یخچال نگهداری نمایید.

طریقه‌ی مصرف: قبل هر وعده غذا، 1 قاشق غذاخوری میل كنید.

2-
اگر بیمار به بی‌خوابی دچار است، بدانید كه بهترین علاج وی خواب خواهد بود، برای این امر از داروی زیر استفاده كنید:

خشخاش و بابونه و بابونه چشم گاوی (از هر یك به مقدار مساوی)، همه را مخلوط كرده، هر بار برای مصرف، 1 قاشق غذاخوری پُر از نیمكوب مخلوط آن، با 1 لیوان كوچك آب سرد، 2 دقیقه آرام بجوشانید، و 10 دقیقه دم كرده، صاف كنید و ملاج سر (روی سر) و گیج‌گاه و پیشانی بیمار را بدات تر كرده مالش دهید تا جذب پوست شود. و همچنین كشكابی كه در آن كمی خشخاش پخته شده باشد، روزانه به مقدار 1 استكان میل كنید (كشك محلی را بسابید، مقدار 1 قاشق چایخوری از نیمكوب خشخاش را در آن 5 دقیقه آرام بجوشانید، صاف كرده میل كنید.)

3-
هر روز 1 لیوان از شربت زیر بنوشید:

نصف لیوان گلاب خالص با نصف لیوان آب با كمی دم كرده زعفران و كمی پودر زنجبیل و كمی آبلیموی طبیعی (آب لیموی تازه باشد بهتر است) با عسل شیرین كرده جرعه جرعه بنوشید. (اگر شب باشد بهتر است)

4-
هر صبح و ظهر و شب، عطر خالص و طبیعی گل محمدی را جلوی بینی و گیجگاه و پیشانی بزنید، مخصوصاً هنگام خواب باید كه بالش خواب معطر به آن یا گلاب باشد.

5-
هر روز 1 الی 2 وعده قبل غذا، به حمام بروید در حالی كه آب حمام از نظر گرمی و سردی، خوشایند طبع شما باشد و از آن آب بر سر بریزید (حمام روزانه برای افراد بلغمی مزاج باید به هر 3 روز یكبار كاهش یابد و در افراد صفرایی و خونی مزاج، آب كمی مایل به خنكی باشد و در افراد سوداوی، بخار حمام زیاد باشد).

6-
در افراد صفرایی و سودایی، هر 3 روز یكبار بعد حمام از روغن زیر، كل بدن را آغشته كرده و مالش دهید:

روغن خالص و بودار زیتون را با برابرش گلاب معطر خالص مخلوط كرده در ظرفی نگهداری كنید، و در موقع مصرف، به صورت گرم تكان داده و در حین مخلوط شدن آندو با هم، كم‌كم برداشته و به بدن بمالید.

7-
هر هفته 3 بار كل بدن بیمار ماساژ داده شود، مخصوصاً كف پاها را هم ماساژ دهید و هم در حمام، سنگ‌پای زبر بكشید و بهتر آن است كه بیمار كف پا را روی قلوه سنگ بمالد یا روی آن راه برود.

8-
افراد سوداوی، هر روز صبح 1 لیوان شیرعسل بنوشند (شیر طبیعی گاو) و افراد صفراوی و سوداوی هر روز 1 لیوان شربت سركه‌ طبیعی انگور با شیره‌ی انگور و آب بنوشند (در 1 لیوان آب خنك، مقداری شیره و  شیره، سركه بریزید).

9-
ورزش روزانه برای تمامی مزاجها مخصوصاً سوداوی و بلغمی، ضروری است، به مقداری كه بدن گرم شده و شروع به عرق كردن نماید (اگر بعد ورزش حمام بروید و غذای مرطوب میل كنید بسیار سودمند است).

10-
هر شب ملاج سر و پیشانی را با روغن بنفشه (در نبود آن روغن گل سرخ) چرب نمایید.

11-
به جای چای، روزانه از مخلوط گل محمدی و بادرنج‌بویه، 2 قاشق با 5/1 لیوان آب سرد، 1 دقیقه آرام بجوشانید، 10 دقیقه دم كرده صاف كنید و با عسل بنوشید (در افراد صفراوی و خونی با كمی آب لیموی تازه میل شود).

12-
اگر بیمار در معده‌ی خود احساس سنگینی و سوزش می‌كند، مخصوصاً اگر ترشی محتویات معده به حلق یا دهان وی می‌رسد (كه معمولاً در بیماران صفراوی معمول است) بیمار باید هر هفته 1 بار داروی قی آور به همراه شربت سكنجبین بنوشد تا قی كند و مواد صفراوی از معده‌ی وی تخلیه شود.

و در سایر موارد، (افراد بلغمی و سوداوی و خونی) هر 2 هفته یك‌ بار، بیمار باید اسهال داده شود، بدین طریق كه: 1 قاشق غذاخوری از پودر گیاه افتیمون را با 1 استكان آب بجوشاند تا آب بخار شده و دارو به غلظت حلوا درآید، بعد خنك شدن، با شكر شیرین كرده 2 ساعت بعد نهار، همه‌ی دارو را یكجا میل كند، و اگر بیش از 4 بار بیرون روی ادامه یافت، 1 پیاله ماست میل كند تا اسهال متوقف شود.

اگر بیمار، داروهای شیمیایی مثل انواع قرصهای آرام بخش مصرف می‌كند، بعد هفته اول درمان، شروع به كم كردن قرصها كرده تا در اثنای درمان، به كلی از استفاده آن فارغ شود، چرا كه یكی از عوامل تشدید كننده و حتی عامل بروز این بیماری خطرناك، داروهای شیمیایی مخصوصاً آرام بخشهای قوی می‌باشد و امروزه ثابت شده كه تمام داروهای شیمیایی به شدت تولید سودای خطرناك كرده كه یكی از دستاوردهای آن انواع سرطان‌ها است، زیرا ماده اصلی تمامی انواع سرطان‌ها، چیزی جز سودا نیست. و این در حالی است كه تمامی مواد غذایی كارخانه‌ای مخصوصاً فست فود‌ها و سبك زندگی غربی كه در فرهنگ ایران نیز رسوخ نموده است، و تمامی مواد آرایشی و بهداشتی و بویهای شیمیایی و ناهنجاری‌های صوتی و تصویری و سبك لباس‌های متداول و ...

همگی عامل اصلی تولید مواد سوداوی خطرناك در بدن و بروز انواع بیماری‌های لاعلاج و یا صعب العلاج شده است پس سزاست كه بسیار بیاندیشی...!

 


 

مالیخولیا

 

این بیماری دارای علائمی متغیر و نا ثابت که با تغییر افکار و گمانهای فاسد و زمانی با ترس و وحشت همراه است و از حالت درندگی و بی قراری تا مرزآدم کشی پیش می رود.

 

در نزد مزاجهای سوداوی بیشتر خودنمائی می کند بعضی ها دیدن شئی و حشتناک و عده ای احساس چیزی در گلو و دسته ای با وحشت و اضطراب بیماری را نشان می دهند.

 

درمان:

 

بر حسب مزاج درمان را بایستی شروع کرده بطور کلی این بیماران را باید از غذاهای مقوی و داروهای پر انرژی معالجه کرد و داروهای مقوی قلب و معده مفید است، غم و اندوه و ناآرامی برای آنها زیان آور است قبل از غذا دوش گرفتن و شستن سر با آب گرم مفید است، از غذاهای خشک و یبوست آور بایستی پرهیز کرد موی سر و بدن را بایستی کوتاه کرد و در تقویت بدن کوشید.

 

لباس تمیز، بوی خوش، محیط پاکیزه، اطعمه لطیف و چرب کردن بدن با روغن بادام شیرین و یا روغن بنفشه مؤثر است، دم کرده افتیمون و دادن ماءالجبین بسیار نافع است اگر ماده بیماری زا در سر تمکین یافته باشد بایستی سه عمل زیر را انجام داد.

 

1- کم کردن و تحلیل ماده 2- شستشوی سر با داروی گرم 3- تقویت عمومی و قلب.

 

مالیخولیا با علت دموی ( پر خونی )

 

علائم:

 

اختلاط ذهن، خنده زیاد، سرخی صورت و چشم ها، پر خونی عروق، سنگینی سر، تندی نفس، تمایل به سرخی و قرمزی.

 

درمان:

 

از بیمارانی که خون زیاد دارند، و هماتو کریت آنها بالا است و فشار خونشان نیز زیاد است، اول بایستی خون گرفته شود سپس از دستور زیر استفاده نمایند.

 

نسخه

 

گل بنفشه 15 گرم گل نیلوفر 5 گرم گل گاوزبان 10 گرم , 25 گرم ,  20 دانه

 

همه را نیم کوب کرده 7 روز پس از جوشانیدن صبح و عصر میل نمایند.

 

پس از تمام شدن دستورات بالا شربت بنفشه یا شربت افتیمون به مدت 7 روز به کار برند، در این مدت گل بنفشه، گل نیلوفر، برگ کاهو، جو، پوست خشخاش از هر کدام مقدار کافی در یک ظرف بزرگ جوشانده و بیمار را در آب آن به خوابانند یعنی به طریق حمام داروئی به کار برند.

 

از کلم، گوشت بز، بادنجان، عدس، باقلا، و غذای شور بپرهیزند.

 

اگر بیمار مبتلا به به بیخوابی است با داروهای حمام داروئی بالا سرشویه نمایند.

 

هفته ای دو روز از داروی اطریفل صغیر با فرمل زیر استفاده کنند ( روزی 3 قاشق مربا خوری )

 

فرمول اطریفل صغیر

 

,  15 گرم هلیله سیاه 15 گرم پوست هلیله زرد 10 گرم ,  15 گرم

 

همه را نرم کوبیده خوب بسایند در 250 گرم عسل ریخته روزی 3 قاشق مربا خوری.

 

اگر بیمار ضعیف باشد، افتیمون و هلیله سیاه از هر کدام 5 گرم انتخاب کرده در 100 گرم شکر کوبیده دو روز این مقدار را بدهند.

 

نسخه زیر خیلی مؤثر و مفید است

 

, 5 گرم گل سرخ 5 گرم گل بنفشه 10 گرم , 10 گرم گل گاوزبان 10 گرم ,  20 گرم

 

پس از نیم کوب کردن 7 قسمت نموده صبح و عصر پس از جوشاندن میل نمایند.

 

نسخه مؤثر دیگر

 

, 2 گرم گل سرخ 10 گرم , 5 گرم پوست هلیله زرد 3 گرم هلیله سیاه 10 گرم , 5 گرم بادیان 10 گرم ریشه شیرین بیان 25 گرم , 10 گرم پرسیاوشان 10 گرم شاه تره 5 گرم گل گاوزبان 10 گرم , 15 گرم گل بنفشه 15 گرم ,  30 دانه مویز 40 دانه

 

همه را پاک کرده، غیر از مویز بقیه را نیم کوب نموده روزی 20 گرم از این مخلوط را جوشانده صبح ناشتا و عصر میل نمایند.

 

مالیخولیا با مبداء سوداوی و صفراوی

 

هلیله کابلی 10 گرم هلیله سیاه 10 گرم پوست هلیله زرد 10 گرم , 10 گرم شاه تره 5 گرم گل گاوزبان 10 گرم , 10 گرم اسطوخدوس 15 گرم , 10 گرم , 20 گرم تخم گشنیز 5 گرم

 

همه را نرم کوبیده در نیم کیلو عسل روزی سه قاشق مرباخوری این دستور مقوی قلب و جسم و مقوی اعصاب است.

 

شربت بنفشه، شربت نیلوفر، تمرهندی، آاوچه برقانی، ترنجبین و شیرخشت نیز مفید است.

 

نسخه دیگر

 

گاو زبان 15 گرم تخم گشنیز5 گرم ابریشم مقرض 5 گرم بهمن سفید 5 گرم ,  20 گرم تخم , 10 گرم تخم ,  5 گرم

 

همه را برم کوبیده در نیم کیلو عسل روزی سه قاشق مربا خوری میل نمایند.

 

مالیخولیا با مبداء کامل سوداوی

 

علائم

 

این بیماری در مزاج سوداوی حالت سخت بیماری را ظاهر می سازد از قبیل وهم، فزع گریه زاری شدید، خیالات بد، حب و حدت ( یکی را شدیداً دوست داشتن ) ضعف تن.

 

درمان:

 

دادن کمپوت سیب، کمپوت به، عرق بیدمشگ، عرق گاوزبان، عرق صندل.

 

افتیمون 5/2 گرم + , 5/2 گرم دم کرده با عسل این مقدار برای یک روز کافی است بایستی تا بهبودی بیماری ادامه داده شود.

 

نسخه:

 

گل گاوزبان 10 گرم گل بنفشه 15 گرم گل نیلو 5 گرم ,  5 گرم

 

نرم کوبیده در 200 گرم گل قند حل کرده روزی سه قاشق مرباخوری پس از تمام شدن این دارو، می توان از ایارج فیقرا و افتیمون روزانه استفاده نمود، باید غذاهای گرم به بیمار داده نشود بهتر است از غذاهای خنک استفاده شود.

 

مالیخولیا در مزاج گرم ( از درمان زیر استفاده شود )

 

گل سرخ 10 گرم ,  5 گرم ,  5 گرم تخم خرفه 15 گرم ر, 5 گرم بادرنجویه 10 گرم گل ارمنی 10 گرم گاوزبان 10 گرم , 5 گرم گشنیز 5 گرم ,  5 گرم

 

نرم کوبیده در شربت سیب حل کرده روزی 3 قاشق مرباخوری میل نمایند.

 

مالیخولیا در مزاجهای سرد

 

علائم

 

اگر با تندی نبض، گرمی بدن همراه نباشد از داروی زیر استفاده می شود.

 

, 10 گرم ,  10 گرم ,  10 گرم ابریشم 10 گرم زرنباد 10 گرم ,  10 گرم بهمن سرخ 20 گرم بهمن سفید 20 گرم ,  5 گرم قرنقل 5 گرم ,  5 گرم ,  5 گرم زنجبیل 10 گرم دارفلفل 5 گرم

 

همه را نرم کوبیده، سه برابر وزن همه آنها عسل اضافه کرده روزی سه قاشق مرباخوری، داروهای فوق را پس از آماده کردن مدتی نگهداشته بعدا مصرف نمایند تا خوب حل شود.

 

داروی فوق برای خفقان، تقویت قلب، باز کردن رنگ رخسار و بر طرف کردن حالات صرعی، فلج و لغوه و تبهای نامنظم بکار برده می شود.

 

نسخه

 

, 5 گرم , 15 گرم هلیله کابلی 15 گرم گل بنفشه 15 گرم , 10 گرم بادیان 10 گرم پرسیاوشان 5 گرم ریشه کاسنی 20 گرم عناب 20 دانه آلوچه برقانی 40 دانه , 20 دانه

 

پس از مخلوط کردن روزی 10 گرم جوشانده در دو نوبت بدهند.

 

مالیخولیا با مبداء و خامت کامل مغز

 

این نوع بدترین حالت مرض است و بیشتر در نزد کسانی که رقیق الفکر هستند و شب و روز در حل مشکلات و مسائل غامض مشغولند دیده می شود، حالت بیداری شدید در شب و فکر زیاد از علائم بیماری است، راه رفتن در آفتاب، به مدت زیاد و خوردن چیزهای گرم و چرب و محرکات مغزی مثل پیاز، سیر، تره باعث تشدید مرض خواهد شد، بیمار لاغرشده، نبض ضعیف و دچار اختلال گشته سر و صورت بیمار از سایر جاها لاغر و پژمرده تر می شود، حالت وسواس شدید و خیره روی زمین نگاه کردن از حالات مخصوص این مرص است.

 

درمان:

 

خون گیری در مبتلایان به فشار خون و چاقهای دوران یائسگی راه اصلی کم کردن حالات مریضی است شستن سر با آب بنفشه و نیلوفر و دادن غذاهائی که از گوشت بره و مرغ و بزغاله تهیه شده باشد و خوردن فالوده از شکر و نشاسته و روغن بادام توصیه می شود.

 

شستشوی سر با آب جوشیده و یا جو نیم کوب شده یا گل بنفشه یا برگ کاهو و گل نیلوفر کوبیده یا گل بنفشه تخم کدو مفید است و یا گل نیلوفر را کوبیده بر سر قرار دهند یا از آب جوشانده آن سر را بشویند. گلاب یا گلهای خنک را بو کنند از امور جنسی و کارهای سنگین و صدمه خوردن بپرهیزند سلامتی سایر اعضاء بدن را بایستی کاملا رعایت کرد چه اگر یکی از اعضاء بیمار باشد باعث تشدید مرض خواهد شد.

 


 

افتیمون (cuscuta. epithymum) که نام های دیگر آن عبارتند از: شکوفا، حماض الارنب، دواء الجنون

 

این گیاه که به زبان هندی اکاس بیل نامیده می شود گیاهی است از تیره پیچک صحرائی علفی و یکساله و دارای ساقه های ظریف و باریک است که قابلیت انعطاف داشته و رنگ ساقه تقریبا کرم مایل به قرمز است این گیاه بصورت انگل بر روی گیاهان بسر میبرد و بر آن ها میپیچد و انواع مختلفی دارد که بعضی دارای گلهای سفید و بعضی زرد و بعضی دارای گل قرمز می باشند.

 

این گیاه در بسیاری از نقاط روی زمین موجود است و در دامنه کوه ها تا ارتفاع دو هزار متری نیز مشاهده می گردد. اطباء قدیم از این گیاه برای معالجه مرض اسکوربوت استفاده میکرده اند دانه آن از دانه خردل ریزتر و قرمز مایل به زرد است طعم این گیاه تلخ و تند است.

طبیعت این گیاه گرم و خشک است از این گیاه به عنوان مسهل در بیماری هایی مانند لقوه و خواب رفتن اعضاء بدن و دردهای مفصلی استفاده می شود. برای معالجه سردردهای مزمن سودادی مزاج که همراه با ناراحتی های فکر می باشد روزی دو مثقال از پودر خشک شده این گیاه را در یک لیوان شیر بخیسانند و با هفتاد و پنج گرم سکنجبین بخورند و مدت هفت روز این عمل را انجام دهند. علاوه بر معالجه سردرد مذکور برای ناراحتی هایی از قبیل مالیخولیا (نوعی بیماری روانی است که مقدمه جنون بوده وشخص مبتلا به آن مرتب خیالات بدو ناپسند می کند) مانیا (نوعی جنون است که بیمار به دیگران حمله میکند و آزار می رساند) و خفقان نیز بسیار نافع است. برای مداوای این ناراحتی ها افتیمون را با برابر آن افسنطین مخلوط و میجوشانند و آب مطبوخ را پس از صاف کردن میل می نمایند در معالجه جنون میتوان 25 گرم افتیمون را کوبیده و با 25 گرم سکنجبین مخلوط نموده و به بیمار بخورانند و این عمل را هفته ای یکبار ادامه دهند.

به گزارش مجله پزشکی دکتر سلام، یکی از بزرگان طب سنتی بنام طلا طلی در مجربات خود نوشته که به صدها نفر از افراد مبتلا به جنون و وسواس و مالیخولیا و مانیا مخلوطی از افتیمون و افسطین و برگ حنظل داده شد و شفا یافتند. افرادیکه به کابوس مبتلا می شوند با خوردن افتیمون این حالت از آنان زایل میگردد اینگونه افراد بهتر است افتیمون را با مقداری گل قند مصرف نمایند. نوشته اند اگر با آبی که افتیمون در آن جوشیده شده غده سرطانی زخم شده را شستشو دهند و مقداری هم از آب دارو به بیمار بخورانند تا حدودی از پیشرفت آن جلوگیری میشود.

افتیمون را نباید زیاد بجوشانند چون زیاد جوشاندن از خواص داروئی آن کم میکند.

بلکه مقداری بیشتر از حالت دم کردن بجوشد که مواد داروئی وارد آب شوند کافی است مقدار خوراک از برگ خشک شده حنظل پنج تا هفت گرم است که همواره افتیمون و افسطین به بیمار مالیخولیائی داده می شود.


 

منابع:

ختریان، محمود. اطلاعات عمومی پیام. چاپ سیزدهم. عالمگیر، ۱۳۸۴. شابک ۹۶۴-۹۳۶۰۸-۰-۸.

بازدید 779 بار

1 نظر

  • پیوند نظر رضا شنبه, 11 ارديبهشت 1395 ساعت 11:46 ارسال شده توسط رضا

    با سلام و تشکر از مطلب مفیدتان.
    اشتباهات تایپی زیادی وجود دارد و جاهایی افتادگی که لازم است اصلاح فرمایید. با تشکر

    گزارش

نظر دادن

از پر شدن تمامی موارد الزامی ستاره‌دار (*) اطمینان حاصل کنید. کد HTML مجاز نیست.

 

 کليه مطالب اين مجموعه طبق قوانين نرم افزاری متعلق به سايت شهر دانش کویر می باشد، در صورت استفاده با ذکر نام موردی ندارد.
© 2013-2014 Kavirpedia.ir